tag:blogger.com,1999:blog-6226488344487796502009-07-18T20:54:18.536+01:00"SIEMPRE CREÍ QUE..."c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.comBlogger158125tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-22337556966613015592009-07-18T20:10:00.005+01:002009-07-18T20:54:18.546+01:00A BASE DE ZUMO CONCENTRADO<div align="justify"></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Ayer estuve en un concierto de música contemporánea o (no sé si definirla como) 'experimental'.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Todo un lujazo (además gratis... <span style="color:#33cc00;">"(Más) Ocio sin consumo", ¡¡¡YA!!!</span>). Y, lujazo doble porque me encontraba en el estado (¿mental?, ¿emocional?,... ¿hormonal?) idóneo para poder disfrutarlo (que no es lo mismo que comprenderlo).</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Al acabar me acerqué a saludar al compositor (también estaban los intérpretes y aunque seguramente tocaron formidablemente, la verdad es que no llamaron mi atención). Como me imaginaba y manda el cánon, era del tipo artista-prodigioso-pero-tímido-recalcitrante. Imposible entablar una conversación. Diosssss, ¡qué pena! Si se llega a prestar, hasta le invito a cenar (no exagero). Además, sus ojos: pequeños, tan pequeños, pero taaaaan expresivos (del tipo elefante que te mira a escasos centímetros) a la vez que escondidos bajo una barba y pelos frondosos (¿porqué en algunos artistas tienes la certidumbre de que su aspecto desaliñado no es una pose ni una especie de uniforme ni tarjeta de presentación?).</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">El caso es que éste hombre, las cosas que dijo (no en mi intento -fallido- de conversación sino en la presentación del acto) y la forma en que las dijo resultaron enormemente, ENORMEMENTE, llamativas y estimulantes.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Muchas ideas no son suyas, pero sí la selección de todas ellas y cómo las relacionó con la música que íbamos a escuchar, con el acto en sí de escuchar una </span><span style="font-family:verdana;">música a la que no estamos acostumbrados y con qué clase de 'relación' una persona de a pié puede entablar con el arte 'actual'. </span><span style="font-family:verdana;">Imposible resumirlas aquí, pero no me quedo con las ganas de reproducir algunas frases:</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#3366ff;"><em>"Hablar de música es como pescar de arquitectura" (Frank Zappa).</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#999999;">[Esta 'perlita' me la guardo para todos los arquitectos encantados de conocerse... (no todos son así, claro)]</span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#3366ff;"><em>"Si yo le explico lo que quiere decir este cuadro, usted podrá entender la explicación pero no el cuadro" (Pablo Picasso).</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="left"><span style="font-family:Verdana;">En fin, todo esto para decir que resultó una noche redonda.</span></div><div align="left"><span style="font-family:Verdana;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;">PD: Una vez más, me volví a preguntar (y extrañar): ¿por qué tantas veces las personas más 'valiosas' son las de actitud más natural y sencilla y aquellas más vacías las de mayor pose y peor 'estar'? Parafraseando (tergivesadamente) a esa gran e incomprendida mujer, Isabel Preisler: "<em>Si es que la naturalidad es de oro</em>". </span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-2233755696661301559?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-84494919214442241272009-06-15T00:19:00.011+01:002009-06-24T06:16:33.530+01:00COSAS DEL CUERPO<div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Estuve unos días en Perú. Ya veremos si cuento algo aquí (de momento, seguramente, no). De todas formas, me quedo con unas palabras que 'sintonizan' bien con 1) mi estado de ánimo y 2) percepción sobre el viaje ahora, a la vuelta:</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:verdana;">.</span> </span></div><p align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#3366ff;"><em></em></span></p><p align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#3366ff;"><em>Que se hable de los dioses</em></span></p><p align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#3366ff;"><em>por los siglos de los siglos,</em></span></p><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#3366ff;"><em>pero del cuerpo y de las cosas del cuerpo</em></span></div><div align="center"> </div><div align="center"><em><span style="font-family:Verdana;color:#3366ff;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="font-family:Verdana;color:#3366ff;"></span></em></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#3366ff;"><em>acordémonos todos los días</em></span></div><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span><br /><div align="center"><span style="font-family:Verdana;">[Leído en "Cosas del Cuerpo", de (el poeta peruano) José Watanabe]</span></div><p><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span><br /><span style="font-family:verdana;">PD: <span style="color:#009900;">Paco</span>, si me lees, de nuevo GRACIAS a tí y a Mati por vuestra hospitalidad y simpatía.</span> </p><p><span style="color:#000000;">.</span></p><p align="center"><object height="100" width="100"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/xk8Y-XxaAog&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/xk8Y-XxaAog&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="100" height="100"></embed></object></p><p align="center"><span style="color:#000000;">.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-8449491921444224127?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com1tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-72266570217544429932009-05-18T15:25:00.008+01:002009-05-24T22:56:19.472+01:00HAY FESTIVAL: CON OJOS DE MUJER(ES)<div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Una vez más, en los últimos días, volví a descubrir(me) pensando que las actitudes más valiosas y las ideas más estimulantes que encuentro a mi alrededor proceden de mujeres... de todas las edades. Para ellas: </span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#6666cc;"><em>"Sólo quien no fue mujer ni trabajador puede pensar que el ayer fue mejor"</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;">(Escuchado en el Hay Festival de Granada)</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="center"><object height="100" width="100"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/-bgtlP_16b0&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/-bgtlP_16b0&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="100" height="100"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-7226657021754442993?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-36937824082588662662009-04-23T22:06:00.013+01:002009-05-05T17:39:03.388+01:00COSMOPOÉTICA (I)<span style="color:#000000;">.</span><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5331725262640377410" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 130px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/Sf4X4K-n7kI/AAAAAAAAAmU/Nih7k3Az5xM/s320/15125312.JPG" border="0" /><span style="color:#000000;"> .</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Estuve unos días en Córdoba ('La Bella'). Allí, entre otras cosas, aproveché para pasarme por tantos actos como pude del (festival de poesía) Cosmopoética, 6ª edición, en sus últimas (e irregulares) jornadas. Algunas cosas que entonces oí y ví dentro y fuera del festival me llevan a recordar formidables 'frases-idea' como ésta (frases que quisiera poder grabar en mi frente y no olvidar ni un sólo minuto de mi vida): </span></div><div><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Verdana;">.</span> </span><br /></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#9999ff;"><em>'A country is not just what it does, it is also what it tolerates...'</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;">[Un 'país' no es sólo lo que hace, es también lo que tolera...]</span></div><div><span style="font-family:Verdana;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;">(<span style="color:#ff9966;">Kurt Tucholsky</span>, Berlín 1890 - Gotemburgo 1935)</span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="left"><span style="font-family:Verdana;">¿Sólo los países?</span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;"><div align="center">Banda sonora del <em>post</em>: 'Best in dreams' de Josh Reichmann (Canada), <a href="http://radio3.cbc.ca/play/band/Josh-Reichmann-Oracle-Band/Best-in-Dreams/"><span style="color:#33ff33;"><em>aquí</em></span></a>.<br /></div></span></div></span><br /><div><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-3693782408258866266?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com1tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-65322694981189017452009-04-15T23:33:00.024+01:002009-04-23T22:22:07.470+01:00COSMOPOÉTICA (0)<span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span><br /><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span><br /><br /><br /><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Esta noche estuve cenando con la gente del Arca. No sé por qué motivo pero no he sentido la necesidad de escribir nunca aquí sobre ellos y su trabajo (sí lo hice sobre otro voluntariado anterior, también con chavales y chavalas). El caso es que siempre vuelvo relajado de estos encuentros (y no, no es por el alcohol) y hallo, al llegar a casa, la tranquilidad necesaria para leer unas lineas de aquello que requiere (mucho más que) atención: ¿(algunos) poemas?. Vuelco esta vez (haciendo una excepción) los versos de esta noche:</span></div><span style="color:#000000;"><span style="font-family:verdana;">.</span> </span><br /><span style="color:#000000;">. </span><br /><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#999999;"><em>Tú fluyes en mis venas, respiras en mis labios,<br />te siento en mi dolor;<br />bien vivo estás en mí, vives en mi amor mismo,<br />aunque a veces<br />pesa la luz, la soledad.</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#000000;"><em>.</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5325319458330434658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 132px; CURSOR: hand; HEIGHT: 127px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/SedV1SVC3GI/AAAAAAAAAmM/rmaiaYBfbmo/s320/18750.JPG" border="0" /></span></div><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span><br /><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span><br /><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;">PD: Y aunque no tengan nada que ver con lo anterior, unas palabras de (el escritor británico) John Berger que me llamaron la atención:</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#999999;"><em>"(...) Hay mucha gente en el norte privilegiado que se siente desesperanzada;</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#999999;"><em>sus condiciones de vida les han aislado;</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#999999;"><em>cada día saben menos sobre lo que deben compartir;</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#999999;"><em>han sido apartadas del disfrute de la naturaleza, (...);</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#999999;"><em>tambíen les han convencido de que el pasado no existe.</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#999999;"><em>Eso les ha quitado la esperanza.</em></span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#999999;"><em>Saque usted sus propias conclusiones sobre qué habría que hacer para recuperar las esperanzas pérdidas".</em></span></div><div align="center"><em><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></em></div><div align="left"><span style="font-family:Verdana;">¿Será verdad?</span></div><div align="left"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-6532269498118901745?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-69222341540716496802009-04-14T20:18:00.018+01:002009-05-03T23:22:50.854+01:00ISRAEL (IV): EUROPA O LA 'NECESIDAD DE LIBERTAD'<div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="color:#000000;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5324634508925028626" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 218px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/SeTm3-9DSRI/AAAAAAAAAl8/B7OcpODkxDI/s320/205820.jpg" border="0" /> <span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div>.<br /><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Más apuntes sobre Israel: </span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">. </span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.<br /></span><span style="font-family:verdana;">Visitando el Museo del Holocausto de Jerusalem (enorme, toda una colina, exhaustivo, implacable, lleno de placas conmemorativas y agradecimientos a donantes) uno no puede evitar preguntarse cúal puede (o debe) ser la respuesta del visitante al oir hablar del Holocausto, la Solución Final, su grado de planificación y consecuencias, etc, etc, sabiendo lo que pasa, impulsa y ejecuta el gobierno y la nación de Israel a pocos kilómetros de allí. (Honestamente, no creo que este párrafo caiga en la demagogia).</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#000000;">.</span><br />El edificio del Museo del Holocausto no es grande pero proporciona tal cantidad de información que:<br />- En 3-4 horas solo recorrí la mitad.<br />- Con la Cámara de los Nombres (una de las salas del museo) y la cuarta o quinta parte de los paneles, fotografías, documentos e información hubiese bastado para transmitir el mensaje (y conmover).<br />- Sales deprimido.<br />- Más todavía si entre los visitantes hay grupo y grupos y más grupos de jóvenes soldados visitando el múseo como tú. (No iban armados pero sí uniformados).<br /></span><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Sobre Jerusalem:<br />- No sabría explicar por qué pero de allí me fuí pensando en qué bien le vendría a esta ciudad (y a sus gentes) olvidar por unos días que son Jerusalem. De alguna forma ello está tan presente en todos ellos que, visto desde fuera, más me pareció una <span style="color:#9999ff;">losa</span> que una <span style="color:#9999ff;">distinción</span>. ¿Será así?<br />- La atmósfera me pareció extraña si no te acompaña la religiosidad o espiritualidad que inunda sus calles y a muchos de los visitantes (nunca antes estuve en un lugar donde es mayoría el turismo religioso o de peregrinación).</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Verdana;">.</span><br /></span><span style="font-family:Verdana;">Antes de acabar, (casi) lo mejor: yo, que noto crecer en mí la crítica hacia Europa y los que la representan (gobiernos o ciudadanos, políticos o turistas) cuanto más viajo fuera de ella, he de reconocer que este viaje a Israel me ha convencido de una vez por todas de la 'isla' que es Europa: a pesar de todos sus defectos, ¡qué afortunados somos por vivir en democracias (imperfectas, pero democracias al fin y al cabo) y con libertades legalmente reconocidas (individuales aunque no universales (por ejemplo, con respecto a los inmigrantes de según que zonas del planeta (*)), pero libertades al fin y al cabo). Y esto me lleva a recordar unas palabras de (el poeta cubano) Reinaldo Arenas y cuál debería ser la actitud pública de cada uno hacia aquello que le permite precisamente tener una actitud pública:</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><br /><object height="115" width="115"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/iS70rxe7k5A&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><br /><br /><embed src="http://www.youtube.com/v/iS70rxe7k5A&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="115" height="115"></embed></object></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Por último y para no olvidar poner cara y voz a los ataques, la violencia y sus víctimas (es sólo una muestra): 3 minutos y en inglés pero merecen la pena: la historia del Dr. Izzeldin Abuelaish y sus 3 hijas <a href="http://video.nytimes.com/video/2009/01/18/world/1231545562993/gazan-doctor-loses-family.html"><span style="color:#ff9900;">aquí</span></a>: <em>'Why did they do this?'</em></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;"><em>.</em></span></div><div align="justify"><em><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></em></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span><span style="font-family:Verdana;"> </div><div align="justify"><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;">PD(*): Pregunta: ¿Es (menos) democracia aquella que niega parte de los</span>derechos fundamentales a parte de los que la habitan? ¿Israel, España, otros?</span></div></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-6922234154071649680?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-32254879387749982412009-04-11T09:01:00.006+01:002009-04-11T10:48:47.330+01:00UN 'HIJO DE PERRA' GENIAL<span style="color:#000000;">.</span><br /><div><div><div align="center"><span style="color:#000000;">.</span><br /><span style="font-family:verdana;">Una página de bienvenida-web diferente, original y cachonda donde las halla. </span><span style="font-family:verdana;">Pincha </span><a href="http://www.purebasure.com/"><span style="font-family:verdana;color:#ff9900;">aquí</span></a><span style="font-family:verdana;">: cosas de <span style="color:#6666cc;">Pure Basure</span>, de los editores Jorge Parras y Félix Díaz. (Todavía estoy intentando que me deje pasar...) </span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323346442655954146" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 105px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/SeBTYqLY9OI/AAAAAAAAAlc/rAnI-JQ1z0M/s200/PureBasure.bmp" border="0" /></span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;">(Visto en </span><a href="http://lunartica.wordpress.com/"><span style="font-family:verdana;color:#6666cc;">Lunártica</span></a>)</div><p><span style="color:#000000;">.</span></p></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-3225487938774998241?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-12049887092577249342009-04-10T08:55:00.008+01:002009-05-24T23:28:31.199+01:00VIVIR (A FONDO) LAS PREGUNTAS, AHORA<span style="color:#000000;">.<br /></span><span style="color:#000000;">.</span><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323351806213811602" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 281px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/SeBYQ2_O7ZI/AAAAAAAAAl0/017kqP-Bh0o/s400/0345.jpg" border="0" /> <div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#000000;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#000000;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#c0c0c0;">(Londres, 01/04/2009, durante la reunión del G-20; Fotografió Dylan Martínez para Reuters)</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">"...<em> Don't search for the answers, which could not be given to you now, because you would not be able to live them. And the point is, to live everything. Live the questions now. Perhaps then, someday far in the future, you will gradually, without even noticing it, live your way into the answer</em>."</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:verdana;">.</span><br /></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-1204988709257724934?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-79483248101441636422009-04-09T15:09:00.020+01:002009-04-11T11:02:05.259+01:00""ME LLAMAN STANISLAV YURYEVICH MARKELOV""<div align="justify"><span style="color:#000000;">.<br />. </span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">De vez en cuendo empiezo a escribir 'posts' que acabo por no publicar. Sin embargo éste es uno de los que sí que voy a terminar.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Verdana;">.</span> </span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5322695158898700898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 198px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/Sd4DC9HZMmI/AAAAAAAAAk8/0Xz0r8zCzzo/s320/frus4_vanguardia.jpg" border="0" /> <p align="center"><span style="font-family:verdana;">(Moscú, 19/01/2009)</span></p><p align="justify"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Verdana;">.</span><br /></span><span style="font-family:verdana;">Hace unos meses asesinarion en Rusia a un periodista y abogado. A la vez que pienso en ello, repaso algunos <em>posts</em> antiguos, publicados o no, y me doy cuenta de la cantidad de ellos que dedico directa e indirectamente EEUU y del efecto sombra que este país ejerce sobre lo que pueda estar ocurriendo en muchas otras partes del mundo. Me resulta paradójico que precisamente yo, que tan incómodo me siento con el 'deslubramiento' (¿o entontecimiento?) que USA es capaz de ejercer en nosotros ('nosotros' aquí serían nuestra sociedad, nuestra clase política, nuestros medios de comunicación y periodistas, nuestros pro-hombres y mujeres, en suma, las 'élites' de nuestros países), caiga en el mismo error y escriba (y hable) mucho más sobre USA que sobre otros países. </p><div align="justify"><br />Pensando en todo esto, recupero ahora la noticia del asesinato de este hombre en Moscú. No sabría precisar por qué pero suelo leer todas las noticias procedentes de Rusia que me pasan por las manos. Diria que la culpa la tiene un libro de (el economista) Joseph Stiegletz, del cual apenas entendí la mitad de la mitad pero que, afortunadamente, me sirvió para tener una visión (algo) menos simplona de la realidad (económica) internacional y, en algunos casos, local. (Por cierto, ¿puede un libro sobre economía hablarte casi tanto o más sobre la sociedad y atmósferas actuales de un país?).</div><div align="justify"><br />Buscando más información sobre el hombre asesinado descubro que también esta vez se trataba de alguien aparentemente integro y riguroso, con una trayectoria marcada por la denuncia de las violaciones de los derechos humanos, JUSTAMENTE CRÍTICO con el 'poder' y, cómo no, amenazado por éste. En el momento de su asesinato estaba acompañado de una periodista (también tiroteada y muerta). </div><div align="justify"><br />No me sorprendió descubrir la poca atención que la prensa internacional dedicó a la noticia cuando se produjo (después se han publicado algunos artículos más), más allá de algunas notas de agencia (siempre escuetas, frías y asépticas) y los comunicados de algunas organizaciones no gubernamentales (por ejemplo, Amnistía). Poco más.</div><div align="justify"><br />Lo que de verdad me produjo sorpresa fue descubrir que el nombre y apellido de la persona (es decir, lo más importante de la información, SU IDENTIDAD, junto con la contextualización del hecho dentro de la situación general del país) no eran los mismos en todas los periódicos (al menos en la prensa en español y algún diario en inglés). Podría deberse a la traducción pero ¿de verdad podemos no pensar mal? </div><div align="justify"><br />Descubrir ese desinterés me llevó a preguntarme: Uno) ¿qué clase de periodista (y periodismo) es aquel que no es capaz de informar bien sobre el asesinato de alguien (periodista o no) cuyo trabajo (y vida) trataba de conseguir un mundo más justo donde vivir?; Dos) ¿Cuántos más casos como estos habrá que no llegan a publicarse y/o ni tan siquiera conocerse?; y Tres) ¿Qué puedes esperar de un país donde "ocurren" cosas como éstas?</div><div align="justify"><br />Se llamaba <span style="color:#6666cc;">Stanislav Markelov</span>, tenía 34 años.</div><div align="justify">Se llamaba <span style="color:#6666cc;">Anastasia Baburova</span>, tenía 25 años.</div><div align="justify"></span><span style="color:#000000;">.<br />.</span></div><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5322695005945218994" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 134px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/Sd4C6DUcR7I/AAAAAAAAAk0/1bM_LgNrt88/s200/Boburova_Markelov.jpg" border="0" /> <span style="color:#000000;">.</span></p><p align="justify"><span style="font-family:verdana;">PD-1: En la Red hay publicados listados de periodistas asesinados o desaparecidos en Rusia.<br />PD-2: Este asesinato tiene ramificaciones con las guerra en Chechenia, el asesinato de Anna Politovskaja y el gobierno y el ejército rusos.</span> </p><p><span style="color:#000000;">.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-7948324810144163642?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com2tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-51480185732024831962009-04-04T04:49:00.021+01:002009-05-03T23:20:37.502+01:00ISRAEL (III): OTRA CIUDAD, TODA LA TIERRA<span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span><br /><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span><br /><span style="font-family:verdana;">Leído en Israel:</span><br /><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span><br /><br /><br /><br /><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">"" You said: 'I'll go to another country, go to another shore, find another city better than this one. Whatever I try to do is fated to turn out wrong and my heart lies buried like something dead. How long can I let my mind moulder in this place? Wherever I turn, wherever I look, I see the black ruins of my life, here, where I've spent so many years, wasted them, destroyed them totally.' </span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">[But] You won't find a new country, won't find another shore. <span style="color:#6666cc;">'This 'city''</span> will always pursue you. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#000000;">.</span><br /></span><span style="font-family:verdana;">You'll walk the same streets, grow old in the same neighborhoods, turn gray in these same houses. You'll always end up in this 'city'. Don't hope for things elsewhere: there's no ship for you, there's no road. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Now that you've wasted your life here, in this small corner, you've destroyed it <span style="color:#6666cc;">everywhere in the world</span>. "" </span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;">[ <em>Dijiste:</em> </span><span style="font-family:verdana;"><em>«Iré a otra tierra, hacia otro mar y una ciudad mejor con certeza hallaré. Pues cada esfuerzo mío está aquí condenado, y muere mi corazón lo mismo que mis pensamientos en esta desolada languidez. Donde vuelvo mis ojos sólo veo las oscuras ruinas de mi vida y los muchos años que aquí pasé o destruí». </em></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><em>No hallarás otra tierra ni otra mar. La ciudad irá en ti siempre.</em></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><em>Volverás a las mismas calles. Y en los mismos suburbios llegará tu vejez; en la misma casa encanecerás. Pues la ciudad siempre es la misma. Otra no busques -no hay-, ni caminos ni barco para ti.</em></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><em>La vida que aquí perdiste la has destruido en toda la tierra. </em></span><span style="font-family:Verdana;">]</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">(Konstantin Kavafis, 1863-1933, 'The City')</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></div><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320685546824512290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/SdbfUIwHsyI/AAAAAAAAAkc/5ArQ2hpXBDw/s320/151231.jpg" border="0" /><span style="color:#000000;">. </span></p><p align="center"><span style="font-family:verdana;">(<span style="color:#ffff00;">Tel Aviv</span>, desde el aire)</span></p><p><span style="color:#000000;">.</span></p><p align="justify"><span style="font-family:verdana;">PD: Una vez más, allí volví a pensar que sólo me importan la personas... a las que importan las personas y, de entre estas, aquellas que tienen claro, léase que 'creen y actúan' sabiendo que su propio bien no es sólo el suyo.</span> </p><p align="justify"><span style="font-family:verdana;">PD-2: Ya de vuelta en casa, leído por ahí: (si es que los 'clásicos' lo son por algo...):</span></p><p align="center"><span style="font-family:Verdana;"><em>"<span style="color:#9999ff;">(</span><span style="color:#9999ff;">Ever tried. Ever failed.) No matter. Try Again. Fail again. Fail better</span>".</em> [(...) </span><span style="font-family:verdana;">Da igual. Prueba otra vez. Fracasa otra vez. Fracasa mejor]<em> </em></span><span style="font-family:verdana;">(Samuel Beckett, 1906-1989)<em> </em></span></p><p align="justify"></p><p align="center"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></p><p align="center"><span style="font-family:verdana;"><object height="125" width="125"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/2-dwR8s3i0c&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/2-dwR8s3i0c&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="125" height="125"></embed></object></span></p><p align="center"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></p><p align="center"><span style="font-family:verdana;">("Had Gadia", al parecer una canción tradicional aramea de la que existen infinidad de versiones en múltiples culturas, épocas y partes del mundo; Ésta la interpreta Hava Albrstein, en hebreo...)</span></p><p align="center"><span style="font-family:Verdana;"></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-5148018573202483196?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-88318193756258586832009-03-30T18:16:00.011+01:002009-04-09T19:28:02.547+01:00ISRAEL (II): LA VIOLENCIA DE LA ABUNDANCIA<div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;"><span style="color:#000000;">.</span><br /></span><span style="font-family:verdana;">Para mí ha sido imposible visitar Israel sin llevar expectativas previas. Antes de salir llegué a pensar 'qué bien, me voy sin ninguna idea preestablecida sobre lo que voy a encontarme... "; en otras palabras, "vete y ya verás". Pero no, me engañaba. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><ul><li><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">En Jerusalén produce extrañeza (¿o es pura y dura incomodidad?) el contraste entre tantos y tantos soldados (hombres y mujeres, jóvenes, bronceados, armados, bromeando (¿están de servicio o de permiso?)) y la tranquilidad (o indiferencia) de los turistas que la recorren.</span></div></li></ul><p align="justify"><span style="font-family:Verdana;"></span></p><ul><li><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;">E</span><span style="font-family:verdana;">n Tel Aviv produce extrañeza la riqueza, expresada en forma de rascacielos, estaciones de tren, autopistas, todos ellos perfectos, funcionales, modernos y ¿sobredimensionados? para la cantidad de gente que los usa(ba) y el contraste de todo esto con las condiciones de vida (¿o sería mejor decir "de muerte"?) que imaginamos (no las llegamos a ver) a pocos kilómetros de allí. ((Breve descripción de la ciudad que puede encontrarse en páginas turísticas disponibles en Internet: "<em>Tel Aviv is Israel's coastal city and economic hub. With miles of beaches and a lively centre, it is home to hedonistic nightlife and a chic international scene</em>".))</span></div></li></ul><p align="justify"><span style="font-family:Verdana;"></span></p><ul><li><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Impacta ojear un mapa turístico de Israel-Palestina y descubrir un trazo grueso, oscuro y discontínuo que lo atraviesa, separado pocos kilómetros (a escala) de las ciudades o lugares que planeas visitar.</span></div></li></ul><p align="justify"><span style="font-family:Verdana;"></span></p><ul><li><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Más sobre los soldados con los que te cruzas por la calle (de, por ejemplo, Jerusalém), en el tren, en el autobús, en los museos, en las zonas de copas, en las ciudadelas, etc...: algunos son muy jóvenes (¿18?), parecería que van de excursión; ...por su aspecto y por la forma de cargar sus fusiles y metralletas estas parecen en realidad juguetes... Me dicen que en muchos casos no están cargadas si se trata de jóvenes que están realizando el servicio militar en destinos no conflictivos... pero, entonces, ¿qué sentido tiene que algunos de ellos estén obligado a llevarla siempre consigo, incluso cuando está fuera del cuartel y no va vestido de militar?</span></div></li></ul><p align="justify"><span style="font-family:Verdana;"></span></p><ul><li><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Viéndoles, recuerdo la noticia de hace algunos años de un sobrino de un primer ministro de Israel que se negó a realizar el servicio militar (encuentro informaciones contradictorias sobre si dura 1 o 3 años)... Me pregunto si habrá muchos casos así (no hay que olvidar qué clase de acciones lleva a cabo el ejército de Israel: en Palestina, en Líbano) y cuál habría sido mi actitud si hubiese estado o estara en una situación y en un país como aquellos: al recibir la citación, ¿acudiría a filas? ¿aún cuando los 12-36 meses consistieran un pura formación, no me desplazaran al frente y no apuntara con un arma a nadie?</span></div></li></ul><p align="justify"><span style="font-family:Verdana;"></span></p><ul><li><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Recuerdo también ahora las palabras de un escritor judio israelí, David Grossman, que leí poco antes de partir (es una generalización, pero al menos (nos) sirve para empezar a pensar(nos)): "<em><span style="color:#9999ff;">Los israelitas somos ya sólo una armadura sin ninguna persona dentro</span></em>".</span> </div></li></ul><p align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></p><p align="justify"><span style="color:#000000;">.</span><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-8831819375625858683?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-80310699388032021542009-03-30T04:21:00.013+01:002009-04-09T19:28:56.318+01:00ISRAEL: 'LA VIOLENCIA Y LA ABUNDANCIA'<div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Estuve unos días en Israel. De todo lo que leí me quedo (de momento), y vuelco aquí, estas palabras de <span style="color:#ff6600;">Amira Hass</span> por TODO lo que encierran (darían para escribir <em>posts</em> y más <em>posts</em>): sin llegar a hacer referencia explícita a TODO lo que ocurre (taaaan grave y taaaan evidente) en Israel-Palestina (SÍ lo hace en muchos otros de sus artículos, escritos y entrevistas), siento que esa descripción es perfectamente generalizable a muchas otras situaciones en muchos otros lugares:</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><em>"</em> <em><span style="color:#9999ff;">La minoría de los que se causan daño a sí mismos, como la mayoría de quienes no lo hacen</span>, son víctimas de una violencia que el Primer Mundo pasa a menudo por alto, a no ser que sus repercusiones les golpeen en la cara en forma de protesta política organiada, secuestro, robo o acto de terror.</em> <em><span style="color:#9999ff;">Es la violencia de la abundancia</span>. Si no se hallase en las manos de unos pocos, la abundancia no sería tal, sería lo normal, y nadie le prestaría atención. Pero, para los desposeídos, la abundancia (física y espiritual), la abundancia de comida, espacio, sensaciones estéticas, instalaciones sanitarias, instituciones culturales y educativas, posibilidades de empleo, libertad de movimiento, ocio, etc) encarna todas las formas históricas de posible discriminación y explotación: la división desigual del trabajo y los beneficios entre Primer y Tercer Mundo, entre Norte y Sur, entre naciones o grupos étnicos, entre clases, entre gobernantes y gobernados...</em> <em><span style="color:#999999;"><span style="color:#9999ff;">La abundancia traza una línea entre quienes 'valen' y quienes 'no valen'</span>.</span></em></span></div><div align="justify"><em><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></em></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><em>En cuanto a los desposeídos, la abundancia representa cualquier posible violación de los derechos humanos según lo estipula el derecho internacional, que no puede hacerse respetar, pues se carece de fuerza para ello. Ante todo y, sobre todo, encarna la violación del principio básico de igualdad entre las personas."</em></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-8031069938803202154?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-68243380029139883552009-03-21T10:30:00.011Z2009-04-09T19:29:31.189+01:00'NO TE SALVES'<div align="left"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">No te quedes inmóvil</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">al borde del camino</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">no congeles el júbilo</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">no quieras con desgana</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">no te salves ahora</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">ni nunca</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#000000;">..........</span>no te salves</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">no te llenes de calma</span></div><div align="left"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">no reserves del mundo</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">sólo un rincón tranquilo</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">no dejes caer los párpados</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">pesados como juicios</span></div><div align="left"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">no te quedes sin labios</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">no te duermas sin sueño</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">no te pienses sin sangre</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">no te juzgues sin tiempo</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">pero si</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#000000;">...........</span>pese a todo</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">no puedes evitarlo</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">y congelas el júbilo</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">y quieres con desgana</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">y te salvas ahora</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">y te llenas de calma</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">y reservas del mundo</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">sólo un rincón tranquilo</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">y dejas caer los párpados</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">pesados como juicios</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">y te secas sin labios</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">y te duermes sin sueño</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">y te piensas sin sangre</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">y te juzgas sin tiempo</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">y te quedas inmóvil</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">al borde del camino</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">y te salvas</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#000000;">.....................</span>entonces</span></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;">no te quedes conmigo.</span></div><div align="left"><em><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></em></div><div align="left"><em><span style="font-family:verdana;">(Mario Benedetti, 1973-1974)</span></em></div><div align="left"><em><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></em></div><div align="left"><em><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></em></div><div align="left"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#009900;"><span style="color:#cccccc;">Gracias,<em><strong> </strong></em></span>MAMÁ</span><span style="color:#cccccc;">!</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-6824338002913988355?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-29671487633229684842009-03-01T23:04:00.013Z2009-04-09T19:33:22.514+01:00"... WELL ... I GOT A VOICE"<span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span><br /><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span><br /><span style="font-family:verdana;">Hoy fue un día del montón pero es curioso volver a descubrir cómo en apenas unos minutos, hacer algo tan sencillo como <a href="http://myheyday.blogspot.com/2009/02/alex-goes-to-tropics-again.html"><span style="color:#cccccc;">LEER (ALG)UNAS LÍNEAS</span></a> puede hacer que lo acabes con una sonrisa (de las buenas). Pues eso, que me voy a la cama con banda sonora (incorporada): <em>'Ain't got no home'</em>, Clarence Frogman Henry, 1957.... ¡Que dure!.</span><br /><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span><br /><span style="font-family:Verdana;">PD: </span><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5308830753877693970" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 56px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/SazBcXmMlhI/AAAAAAAAAkU/BVrX-Qipjv0/s200/2062318blogibirres.gif" border="0" /> <div align="center"><span style="font-family:Verdana;">Hubiese preferido '1er Blog, Birres i Vi' pero, bueno, <a href="http://blogibirres.blogspot.com/2009/02/1er-blog-i-birres-valencia.html"><span style="color:#ffff33;">iremos</span></a>.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-2967148763322968484?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-55711494276443694372009-02-08T07:49:00.004Z2009-03-18T22:49:19.414Z"DESPIADADOS (ANALISTAS)"<div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Me da una pereza tremenda explicar qué relación puede haber entre el título de este pseudo-post y la música que le acompaña. ¿Será porque últimamente estoy, Almodóvar <em>dixit</em>, como 'vaca sin cencerro'?... De todas formas lo cuelgo igualmente para que al menos me sirva para recordar, transcurrido el tiempo, algunas de las conclusiones (y sensaciones) a las que llegué estos días (de pre-Fallas).</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><p align="center"><span style="font-family:Verdana;"><object height="124" width="125"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/SMaB17vofVo&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/SMaB17vofVo&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="125" height="124"></embed></object></span></p><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;"><em>(Seu Jorge, Mina do Condominio)</em></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-5571149427644369437?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-65187332067236323922009-02-05T22:58:00.022Z2009-03-02T05:44:38.939Z¿VENDRÁN 'BIEN' DADAS?<div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Hay días en los que uno se pregunta si realmente ha sabido escoger sus aficiones. Hace poco le decía a alguien medio en broma, medio en serio: "dame un lapiz y un aula (léase clase, conferencia o charla) y seré feliz". SÍ, me gusta emplear parte de mi tiempo (libre) escuchando a gente que sabe más que yo jamás he sabido y sabré. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;"></span></div><div align="justify"></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Y sin embargo esta vez ha sido uno de esos días en los que (apenas) durante unos segundos hubiese preferido ser un aficionado al jogging o al vale-tudo, al tenis o a la escalada. Pero no. </span></div><span style="font-family:verdana;"><div align="justify"><br />Ya os podéis imaginar cúales pueden ser los estados posibles de ánimo después de escuchar el análisis de un catedrático (Xavier Mena) de la prestigiosa (escuela de negocios) ESADE sobre las causas, actores, sucesión de acontecimientos y posibles consecuencias futuras de la crisis financiera y económica "actual" (léase aquí: que nos está tocando vivir y que, según el ponente, y esto (no) es lo peor, nos va a tocar vivir mucho más (y no sólo los 2 próximos años (como sostiene el Gobierno español)).</div><div align="justify"><br />Como soy incapaz de resumir (ordenadamente, claro) lo que dijo, aquí van algunas ideas e impresiones aisladas (qué inexactas pueden ser algunos datos sacados de contexto...). Al final contaré (o describiré) cúal es la visión global de conjunto que le queda a uno después de escuchar cosas como éstas (y más) durante casi 3 horas (Aviso: (casi) todas las ideas no son mías; sí lo es la forma de transcribirlas y volcarlas aquí):</div><br /><br /><br /><br /><br /><ul><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299460641109267522" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 153px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/SYt3YBZ7VEI/AAAAAAAAAj8/dEvIEb7QHRY/s200/230851.jpg" border="0" /><br /><li><div align="justify">En su psique colectiva, EEUU está rememorando los temores vividos en el Crack del 29. A fecha de hoy, la magnitud de lo que ha fallado y/o se ha perdido es mucho (muchísimo) mayor que la de entonces. Hay un punto en común importante y es que ahora, como entonces, también se han vendido (y se están vendiendo) de manera forzada activos a precio 'de derribo'... También esta vez son mucho mayores las medidas de contención públicas (léase 'bancos centrales' y gobiernos nacionales) por lo que de momento se han evitado hechos como un desempleo masivo y enormes colas ante comedores de beneficiencia (Recomendable: buscar imágenes del Crack 29 y anteriores para poder empezar a imaginar lo que debió suponer para el norteamericano medio; También leer literatura local de la época).</div></li><br /><li><div align="justify">¿Si el Crack del 29 condujo a un cambio de paradigma económico (con, entre otras cosas, una reformulación del papel del estado en la economía), lo hará también la crisis actual? Y, ¿en qué sentido?</div></li><br /><li><div align="justify">"<em>Esta crisis es como un túnel con una luz al final. Lo que no sabemos es si dicha luz que ahora vislumbramos es el final del tunel (lejano todavía) o un camión que se dirige contra nosotros y ocupando los dos carriles</em>".</div></li><br /><li><div align="justify">Desgraciadamente, tras las últimas reuniones de dirigentes internacionales, (parece que) vamos a 'caer' en las mismas medidas que tras el Crack del 29: proteccionismo (nacionales), aranceles a mansalva y descoordinación internacional (el famoso "Sálvese quien pueda").</div></li><br /><li><div align="justify">A diferencia del 29, hoy la economía internacional (ya lo sabemos) es mayor, está globalizada (¿o 'glocalizada'?) y, sobretodo, 1) los 'canales' de propagación (tanto de lo 'positivo' como de lo 'negativo') son gigantescos; 2) no hay retardos temporales en ellos: la inmediatez de cualquier proceso es TO-TAL salvo en una cosa: las pérdidas y los vencimientos futuros probablemente impagados en un futuro no muy lejano y que todavía no han aflorado. La incertidumbre sobre su magnitud es enorme (incluso entre los mejores (y más independientes especialistas), ante lo cual todos los bancos (de entre los que resisten y/o no han quebrado) están capitalizándose y acumulando liquidez hasta cifras que multiplican valores nunca vistos (ni imaginados)... !qué pena no tenter un gráfico con el que acompañar esta frase!</div></li><br /><li><div align="justify">Sigo sin comprender las risas de algunos de los asistentes (el perfil medio era (o parecía) el de alto directivo, empresario, académicos, pre-jubilados, ex-alumnos de ESADE y algunas jóvenes 'promesas' empresariales) ante algunas de las cifras o comentarios del ponente (nada graciosos, en realidad, por todo (incluídas personas, sus trabajos, expectativas, proyectos y ¿derechos?) lo que encierran detrás datos como esos).</div></li></ul><p align="justify"></p><ul><li><div align="justify">¿<em>Demasiado tarde para actuar... y demasiado pronto para lamentarse?</em>.</div></li></ul><p align="justify"></p><p align="justify"></p><ul><li><div align="justify">... (Continuará)...</div></li></ul><p align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></p><p align="justify">PD: Un poco de música para ilustrar la frase " <em>Esto que me cuentas (sobre lo que ha hecho toda 'aquella' gente) ¿no es de 'locos'? "</em> (irresponsables, añadiría yo)...:</p><p align="center"><object height="124" width="125"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/t4q78lohY9g&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/t4q78lohY9g&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="125" height="124"></embed></object></p><p align="center">(<em>I love this guys, too</em>: Fanfare Ciocarlia)</p><p align="center"></p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-6518733206723632392?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-39397760532668187442009-02-04T07:34:00.010Z2009-02-07T06:10:29.744ZDIE SCHWERSTEN WEGE<div align="center"><span style="color:#000000;">.<br /></span><span style="font-family:verdana;"><em>Die schwersten Wege<br />werden alleine gegangen,<br />Die Enttäuschung, der Verlust,<br />das Opfer,<br />sind einsam.</em> </span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;"><em>[ <span style="color:#66ff99;">Los caminos difíciles<br />van por si solos,<br />La decepción, la pérdida<br />la víctima,<br />siempre son solitarias</span>. ]</em></span></div><div align="center"><em><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></em></div><div align="center"><em><span style="font-family:Verdana;color:#000000;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="font-family:Verdana;color:#000000;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298845587497066690" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 91px; CURSOR: hand; HEIGHT: 126px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/SYlH_MJooMI/AAAAAAAAAj0/w06GsxpZPjQ/s320/images.jpg" border="0" /></span></em></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;">(Hilde Domin, 1909-2006)</span></div><div align="center"><span style="color:#000000;">.</span></div><p><span style="font-family:Verdana;">Gracias, <em><span style="color:#33cc00;"><strong>ISABEL</strong></span></em>. </span></p><p align="justify"><span style="font-family:Verdana;">PD: Escuchado hoy, al hilo de (los posibles orígenes de) la crisis financiera (y económica) actual: </span></p><p align="center"><span style="font-family:Verdana;"><em>"La ética es como el aire: nos damos cuenta de cuanto nos hace falta cuando no está".</em></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-3939776053266818744?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-81758172195986317642009-01-30T05:50:00.014Z2009-02-05T15:22:50.633Z"UNA PALABRA MÁS LIBRE"<span style="color:#000000;">.</span> <div align="justify"><span style="font-family:verdana;">- Esta semana pude escuchar (en persona) a <span style="color:#33ffff;">Fernando Savater</span> aquí en Valencia. La charla (" <em>¿Es la Ética un buen negocio?</em> " ) dió poco de sí (fue breve y se trató de un acto semi-académico). Tomé algunas notas. Me quedo, de momento, con las referencias a algunos autores que nombró (pocos) y con una reflexión sobre 'quienes eran los bárbaros' (en la concepción original del término) y quienes lo serían hoy en día (en el mundo en el que vivimos). </span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">- ¡Gracias, <span style="color:#33cc00;"><strong><em>CAROL</em></strong></span>, por avisar, por invitarme!</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;">- </span><span style="font-family:verdana;">Ojeando un artículo, encuentro unas palabras que me sirven para explicar (sintéticamente) porqué escribo (en este blog): </span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffcc99;"><em>"... Esa lengua materna en la que nacemos tiene que hacerse lengua personal, lengua matríz, lengua capaz de definir y manifestar nuestros comportamientos ... ... En suma: "¿Habla para saber quién eres?".</em></span></div><div align="center"><em><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></em></div><div align="center"><span style="color:#000000;"><em><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></em><br /></div></span><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296966580100046370" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 182px; CURSOR: hand; HEIGHT: 134px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/SYKbCkH6niI/AAAAAAAAAjM/pxy6Mv0mFzc/s200/IMGP0003.JPG" border="0" /><br /><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-8175817219598631764?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-20578211003563839962009-01-10T19:17:00.016Z2009-04-09T19:35:13.402+01:00VACACIONES (DE MI MISMO)<a href="http://3.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/SWu8FgFzIvI/AAAAAAAAAiQ/xhbeqb0wado/s1600-h/amira_hass.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290528989976404722" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 222px; CURSOR: hand; HEIGHT: 140px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/SWu8FgFzIvI/AAAAAAAAAiQ/xhbeqb0wado/s320/amira_hass.jpg" border="0" /></a><span style="color:#000000;"> .<br /></span><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">((Breves) prensamientos) Desde <span style="color:#66ff99;">Tanger</span> y <span style="color:#66ff99;">Tetuan</span>:</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#000000;">.<br /></span>- <span style="color:#00cccc;">Amira Hass</span> (periodista israeli, afincada en terristorios palestinos), sobre los movimientos civiles (israelies o no) y el proceso de toma de conciencia, a tenor de lo que ocurria (y ocurre) en Palestina: los pasos son (ha de darlos cada uno):</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;"><em><span style="color:#ffff66;">Information - Knowledge - Awareness - Action</span></em> </span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#000000;">.<br /></span>- Sobre la necesidad de tantos jovenes de pasar horas y horas conectados a Internet, "construyendo" y "viviendo" en mundos (o "realidades") virtuales: puede comprenderse que sea asi en el caso de jovenes que viven en paises con gran paro y corrupcion y pocas libertades individuales (como Marruecos), bien para construir ventanas de libertad, de conocimiento o suenos de otras vidas posibles... pero si todo esto ya lo tienen (tenemos) en Nor-Occidente, por qué hacemos lo mismo (aqui va un signo de interrogacion). </span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#000000;">.</span><br />- Definitivamente: en este viaje me acabé de convencer (por si no lo estaba ya) de lo banal de tantas 'caracteristicas' de nuestras vidas, entendiendo como banal lo fortuito de tantas cosas que nunca elegimos pero que nos vinieron (¿Y VIENEN?) dadas desde el nacimiento por el 'único' motivo de haber nacido y estar viviendo en un lugar.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#000000;">. </span><br />- "<em><span style="color:#ffcc66;">En los resumenes de actualidad los arabes (o queremos decir musulmanes) aparecen siempre en multitudes, sin ninguna individualidad (al contrario que los occidentales). La mayoria de las imagenes representan a la masa y sus gestos irracionales. Detras de todo esto esta el miedo (a la amenaza de la yihad)</span></em> ." (<span style="color:#33ffff;">Edward Said</span>).</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#000000;">.<br /></span>- El mundo 'desarrollado' y la imagen que proyecta de si mismo: libre, democratico... y moral.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#000000;">. </span><br />- ¿Qué tendran las ciudades-frontera (cultural o politica, cual) que tanto me dan que pensar? </span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#000000;">.<br /></span>- "<em><span style="color:#ffcc66;">¿(Solo) Cuando crees en lo que haces, aceptas vivir con miedo?</span></em>". (Escuchado en Kosmópolis, CCCB).</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#000000;">.<br /></span>- Sobre Tánger y su pasado de ciudad 'interzona': me gustaria saber cuales son las ciudades interzona de hoy en dia si es que las hay. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;">- Si se trata de visitar lugares 'frontera': ¿Por qué no MALI?:</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><span style="font-family:Verdana;color:#000000;"><div align="center"><br /><object height="144" width="125"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ifvZWj3Kgik&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/ifvZWj3Kgik&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="125" height="144"></embed></object></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">- Pregunta: ¿cúal es la diferencia entre viajar a Asia para hacer turismo sexual (con menores esclavizadas, seguramente) y viajar a Marruecos para comprar (y consumir) droga?</span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;">PD (ya en VLC): 'Frasecilla' del día (leída ayer): " <em><span style="color:#ffcc66;">El secreto de la felicidad es tener gustos sencillos y una mente compleja; el problema es que a menudo la mente es sencilla y los gustos son complejos </span></em>." Suena bien pero, ¿es verdad?</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;">PD-2: Alguien en el albergue de Casablanca debió quedarse con mi MP-3 (menos mal que era de los (muy) baratos): </span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span> <div align="justify"><br /></div><p align="center"><object height="125" width="125"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/7t9kUYJ1vXA&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><br /><embed src="http://www.youtube.com/v/7t9kUYJ1vXA&hl=es&fs=1&rel=0&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="125" height="125"></embed></object></p></div><br /><div align="center"><br /><span style="font-family:verdana;">(Cassius - <em>'Toop Toop'</em>: aunque el grupo es francés, <span style="color:#66ff99;">más señales desde Italia</span>)</span><br /></div><p align="center"><span style="font-family:verdana;"><em></em></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-2057821100356383996?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-18032974170971707682008-12-16T23:35:00.017Z2009-04-09T19:36:14.241+01:00' EN PIE DE PAZ '<div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Me mandaron un '<a href="http://ojoavizor-moledo.blogspot.com/2008/11/seis-cosas-sin-importancia-que-me-hacen.html"><span style="color:#ff6666;">meme</span></a>' (gracias, <a href="http://ojoavizor-moledo.blogspot.com/"><span style="color:#ff9966;">Moledo</span></a>). No conozco '6 blogs amigos' a los que (re)enviarlo (<a href="http://www.blogger.com/www.entodasparteshaytesoros.com/"><span style="color:#ff9966;">Dani</span></a>: ¿es esto una indirecta?) pero lo contesto igualmente:</span><br /><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span><br /><span style="font-family:verdana;color:#66ff99;"><em>'Cosas "sin importancia" que te hacen feliz':</em></span><br /><em><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></em><br /><span style="font-family:verdana;">- La sensación del agua en mi cara.</span><br /><span style="font-family:verdana;">- La sensación de (tener el) pelo mojado.</span><br /><span style="font-family:verdana;">- Viajar (por carretera) de noche (mejor en autobús).</span><br /><span style="font-family:Verdana;">- Viajar en avión.</span><br /><span style="font-family:verdana;">- (A veces) oir (y oirse) recitar algunos versos.</span><br /><span style="font-family:verdana;">- La excitación de los preparativos de un viaje.</span><br /><span style="font-family:verdana;">- Cruzar fronteras. Ahora que recuerdo, siempre en avión (¿por?) y siempre por deseo propio.</span><br /><span style="font-family:verdana;">- Preguntar. </span><br /><span style="font-family:verdana;">- Coger la bici y dar una vuelta por la ciudad, a primera hora del día o a última de la noche.</span><br /><span style="font-family:verdana;">- Nadar (o mejor, chapotear) al caer la noche.</span><br /><span style="font-family:verdana;">- Escuchar a los demás.</span><br /><span style="font-family:verdana;">- Madrugar en vacaciones y/o cuando no tengo que hacerlo.</span><br /><span style="font-family:verdana;">- Cualquier conversación o diálogo sorprendentes.</span><br /><span style="font-family:verdana;">- Alguna copa de vino (¿Ribera del Duero?) en algunos lugares y a algunas horas.</span><br /><span style="font-family:verdana;">- ...</span> </div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">- ...</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span><br /><span style="font-family:verdana;">Las "importantes" quedan fuera, claro.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;">PD: ¿De verdad pueden ser 'sin importancia' (pequeñas) cosas que te hacen (brevemente) 'feliz'?</span></div><div align="justify"></div><p><span style="color:#000000;">.</span></p><p align="center"><object height="125" width="125"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/o14hqYc96gE&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/o14hqYc96gE&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="125" height="125"></embed></object></p><p align="center"><span style="color:#000000;">.</span></p><p align="center"><span style="font-family:verdana;">(Versión de "Alone Again Or" (1967, Love) de Calexico)</span> </p><p align="justify"><span style="font-family:verdana;">PD-2: Sobre <span style="color:#ff6666;">José Cendón</span> (periodista secuestrado hace algo más de un mes en Somalia): más <a href="http://www.worldpressphoto.org/movies/index.php?moviename=13CENDON.swf"><span style="color:#ff9966;">aquí</span></a>.</span></p><p align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></p><p align="center"></p><p align="center"></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-1803297417097170768?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-27320098953855115052008-12-01T23:07:00.014Z2009-04-09T19:38:10.468+01:00'¿ME QUERRÁS AUNQUE TE DUELA?'<div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#000000;"></span><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Hoy, <span style="color:#cccccc;">Dia de (la lucha contra) el Sida,</span> me escapé de la oficina un momento y me acerqué a la mesa instalada en el Hospital General con idea de recoger información, saludar a la gente y sentirme un poco mejor. Allí esperaba encontrar una gran mesa, en algún lugar (muy) visible, repleta de gente. Y sin embargo fue todo lo contrario: una mesa pequeña, en un lugar oscuro que, pese a ser de paso, resultaba poco llamativo, con sólo 3-4 personas que, además, tendían a rehusar (al menos conmigo) el contacto y la comunicación (¿desconfianza?: lo normal cuando estás detrás de una mesa proporcionando información con no gran repercusión es que aproveches cualquier oportunidad para entablar conversación, ¿no?).</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Mientras estuve allí (sólo unos minutos) sólo se detuvo ante la mesa (y acercó) personal médico (por cierto, sólo mujeres)... ¿qué pasó con el resto de la gente que pasaba por allí? Eran decenas y decenas.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Entonces, y luego, de vuelta al trabajo, me vinieron a la cabeza la 'verguenza' que todavía envuelve a esta enfermedad y el grado de ocultamiento que la rodea (tan peligroso, por cierto). Más allá de la enfermedad, todo está impregnado del mayor de los secretismos. Por otro lado sigo pensando que <em><span style="color:#cc6600;">'nosotros, los contemporáneos de esta enfermedad'</span></em> seguimos sin estar (en general) a la altura de las circunstancias...¡vaya mierda de gente!. Recuerdo ahora la primera vez que vi a alguien próximo a mi con un lazo rojo: Isabel, de Química, una de las múltiples personas que conoces en la facultad por el solo hecho de coincidir en una clase tomando apuntes (la perdí de vista al semestre siguiente... ¿qué habrá sido de ella?) Recuerdo como actué el día que, en los pasillos de la facultad, lo descubrí en la solapa de su abrigo... y pensar que he reconocido en otros la actitud (y la reacción) que yo tuve con Isabel: entonces, ante Isabel, recuerdo que me pregunté cuáles serían sus circunstancias: ¿Por qué llevará el lazo? ¿Será por ella? ¿O por algún familiar? ¿Por algún amigo? ¿Por qué necesita llevar un lazo? ¿Por que necesita mostrar(nos)lo?</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;">Hoy también me vino a la mente (una vez más) la gran putada que es (contagiarse de) esta enfermedad, más aún sabiendo que es posible evitarlo si se evitan riesgos innecesarios. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Conclusión: aunque pueda parecer infantil, insignificante o banal, toda esta semana llevaré el lazo... que se vea... Como me dijo Moledo: 'empecemos por hablar con naturalidad (también) de este tema'. Pues eso.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;">PD-1: Sobre la realidad del HIV y del Sida pero en otros paises: </span><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#66ff99;"><em>"28 historias del sida en África"</em></span>. Escribe <span style="color:#ffcc66;">Stephanie Nolen</span>, corresponsal de The Globe and Mail (Toronto, Canadá) en Sudáfrica. Después de leerlo te vuelve a parecer increíble que esté pasando y no estemos haciendo (apenas) nada.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">PD-2: Dedicado a toda la gente que un día se topó con el HIV <span style="color:#ffcc66;">("Vendrá la realidad y nos encontrará dormidos"</span>) en algún familar, amigo o pareja y, por supuesto, también a ellos mismos:</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><br /><embed src="http://www.youtube.com/v/jeQrgEuwDCk&amp;hl=" width="125" height="125" type="application/x-shockwave-flash" fs="1&amp;rel=" color1="0x3a3a3a&amp;color2=" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-2732009895385511505?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-48586915139348305582008-11-25T22:13:00.014Z2009-04-09T19:39:30.317+01:00'DÉJAME VIVIR (CON ALEGRÍA)'<div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><p><span style="color:#000000;">.</span></p><p><span style="color:#000000;">.</span></p><p><span style="font-family:verdana;">Hoy, como otras veces, necesito unas líneas para poder irme a la cama. </span></p><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Esta tarde estuve (sólo un rato) en la manisfestación contra la violencia <em>'de género'</em>. <em>(¿Tiene sentido una manisfestación con este supuesto? ¿Hay alguien (en su sano juicio) que no esté contra ello? ¿Cuales son los pros y contras de convocar manifestaciones con demandas (¿o es mejor decir lemas?) más específicos y menos generalistas?)</em>. </span><span style="font-family:verdana;">Allí me sorprendió: <span style="color:#ffff33;">1)</span> La cantidad de gente (llegué unos minutos tarde; el resto, la mayoría, fueron puntuales); <span style="color:#ffff33;">2)</span> La cantidad de hombres (jóvenes o no): aunque minoría, (TAMBIÉN) estuvimos presentes; <span style="color:#ffff33;">3)</span> El ambiente, más festivo que reivindicativo: por primera vez en una concentración, manifestación o reunión percibo que las risas y alegría de los participantes no resta (¿o ojos del observador?) ni un ápice de seriedad al acto...¿por qué? ¿influirá que esta vez estuve 'dentro' y no 'fuera'?</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Por lo demás no reconocí a nadie así que antes de empezar la marcha estuve viendo las pancartas de los grupos que secundaban. Finalmente decidí acompañar al que llevaba en mente, el de las chicas y mujeres lesbianas. Pensé que acudían como grupo (Lambda Valencia) pero una de ellas, tras preguntarle, me aclaró (de una manera la mar de simpática, por cierto) que lo hacían (¿todas o sólo algunas?) a título personal y no bajo el nombre de ninguna organización.... Todavía no sé porqué pero, ¡cuanto mé gustó oirlo!... Aún así, en ese momento recordé (Y ME PREGUNTÉ) una frase de Patricia Woodward al respecto de los años de lucha -casi en solitario- que ella y su familia han llevado a cabo para recuperar la memoria de su hermano Miguel y enjuiciar a sus asesinos: "Sin una organización detrás [tuyo] (Amnistía Internacional, en su caso), apenas eres nadie". ¿Tendrá razón? </span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">De ahí me marché a clase (de inglés): inesperadamente soporífera, a pesar de (la inagotable) Maire, la profesora. <em>(¿Será por que llegué tarde? ¿Será por que, sin duda, estoy (muy) por debajo del nivel general?)</em> Al acabar, antes de despedirme, tuve la necesidad de comentar con ella - por ser una de las personas más concienciadas, activas y entusiastas que he conocido, siempre receptiva a sus alumnos, siempre receptiva a este tipo de cosas - el tema de la violencia contra las mujeres en general (no sólo la que se da ahora y/o aquí) y la explosión del número de casos que tenemos en España: nunca hasta ahora la ví tan seria, tan descreída ("¿De verdad sirve manifestarse sobre esto?") y (aparentemente) tan poco combativa. Apenas fue una ráfaga pero me pareció percibir un dolor (y pena) profundos en su mirada. Nunca ví unos ojos azules tan expresivos y tristes. </span><span style="font-family:verdana;">Después de esto me sentí ligeramente frivolo (y superficial) por haber participado de cierta</span><span style="font-family:verdana;"> manera en la manifestación. Supongo que la pregunta a hacerse siempre debe(ría) ser ('siempre vuelve a ser'): ¿realmente puedes comprender su dolor (el de las víctimas), realmente puedes ponerte en su lugar (el de las olvidadas)? </span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Poco después estuve hablando con mi madre por teléfono y, aunque involuntariamente por su parte, me hizo pensar todavía más en lo que significa ser mujer hoy (y 'aquí'). También me pregunto si (¿puedo generalizar?) las mujeres (¿sólo las mujeres?) de una generación pueden comprender lo que significó para las de otra serlo y si las de un lugar pueden imaginar lo que implica serlo en otro. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274008683348587346" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 232px; CURSOR: hand; HEIGHT: 160px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/STEK9GFRc1I/AAAAAAAAAaM/5GpN4HSZv3Y/s320/1252145.bmp" border="0" /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-4858691513934830558?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-78481007655353275742008-11-21T18:10:00.015Z2009-04-09T19:40:39.001+01:00TENERLES CERCA<div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Hoy salí de trabajar a las tantas pero,</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;">- </span><span style="font-family:verdana;">¡qué privilegio (aprovechado) poder volver a oir a <a href="http://www.etnor.org/bibliografia_ac.htm"><span style="color:#cc0000;">Adela</span></a> Cortina! y ...</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">- ¡que bién que hoy fue un día lleno de <span style="color:#66ff99;">CONTRASTES</span>! </span></div><div align="center"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271177725969678946" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/SSb8NsBfwmI/AAAAAAAAAZ8/nEyMCOHZ0Dk/s200/11212008(002)+%5B320x200%5D.jpg" border="0" /> <span style="font-family:verdana;">(<em>Más orgulloso, imposible</em>)</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-7848100765535327574?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-44237923691565052552008-11-16T12:27:00.014Z2008-12-03T22:14:56.496ZHAY UN LUGAR EN CÓRDOBA (II)<span style="color:#000000;">.</span><br /><span style="color:#000000;">.</span><br /><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;">Sigo queriendo escribir (pero no encuentro las palabras) sobre (todo lo que me inspiran) <a href="http://www.lacompaniadellibro.es/cgi-vel/sinlib/index.pro"><span style="color:#33cc00;">esta librería</span></a> (<em><a href="http://maps.google.es/maps?f=q&amp;hl=es&amp;geocode=&amp;q=plaza+de+la+compa%C3%B1ia,+3,+cordoba&amp;sll=40.396764,-3.713379&amp;sspn=8.665823,16.633301&amp;ie=UTF8&amp;ll=37.883881,-4.778109&amp;spn=0.008773,0.016243&amp;z=16&amp;g=plaza+de+la+compa%C3%B1ia,+3,+cordoba&amp;iwloc=addr"><span style="color:#33ff33;">'La Compañia del Libro'</span></a></em>) y (la actitud de) sus propietarios (Rafa, Marta, Pilar y Fernando). De momento me quedo con (y reproduzco aquí) un fragmento de <span style="color:#ffcc66;">E</span></span><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#ffcc66;">l Quijote</span> que ellos mismos citan en su web:</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;"><em></em></span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;"><em>“Hoy es el día más hermoso de nuestra vida,<br />querido Sancho;<br />los obstáculos más grandes, nuestras propias<br />indecisiones;<br />nuestro enemigo más fuerte, el miedo al poderoso y<br />a nosotros mismos;<br />la cosa más fácil, equivocarnos;<br />la más destructiva, la mentira y el egoísmo;<br />la peor derrota, el desaliento;<br />los defectos más peligrosos, la soberbia y el rencor;<br />las sensaciones más gratas, la buena conciencia, el<br />esfuerzo para ser mejores sin ser perfectos, y sobre<br />todo, la disposición para hacer el bien<br />y combatir la injusticia donde<br />quiera que esté.”</em></span></div><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#000000;">.<br /><br /></span></span><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#000000;"></span><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269415074784556386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/SSC5F4qfNWI/AAAAAAAAAZs/NoKZjHO-nvk/s320/IMGP0705.JPG" border="0" /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-4423792369156505255?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-622648834448779650.post-23208342374365692122008-11-08T10:32:00.021Z2009-04-09T19:41:56.578+01:00"YES, WE CAN... WHAT?"<div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><p></p><p><span style="font-family:verdana;color:#000000;">.</span></p><p><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></p><p><span style="font-family:verdana;">Recibo un correo y, claro, no me puedo resistir a reproducirlo (en parte) aquí (¿Por qué? Porque por fin (oigo a mi alrededor) algo de pensamiento crítico sobre Obama y no precisamente procedente del lado 'republicano'... ):</span></p><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"></span></div><br /><br /><div align="justify"><em><span style="font-family:verdana;">"...Lo de <span style="color:#ff9966;">Obama</span>: me quedo con una frase de <span style="color:#ff9966;">Antonio Gramsci</span> que dijo: <span style="color:#66ff99;">'Pesimismo de la inteligencia, optimismo de la voluntad'</span>... Sigo creyendo que el cambio vendrá desde abajo pero quizás ayude un poco 'este chico' aunque lo dudo: es un postmaterialista, pensamiento débil; es capaz de hablar de ecologismo como Bill Gates o Warren Buffet, y después construir centrales nucleares para mantener por supuesto la hegemonía estadounidense; no sé si [Obama] llega a cuestionarse realmente cuales son los cimientos y los fundamentos de este sistema que crea la desigualdad y el problema ambiental... </span><span style="font-family:verdana;">"<span style="color:#ffcc00;">'</span></span><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#ffcc00;">Yes, we can'... ¿pero (el) qué?</span>"</span></em></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#33ff33;">Rafite</span>, (me tomé la libertad), <span style="color:#33ff33;">Gracias</span>.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;">PD-1: Como suele decirse, el autor de este blog no tiene porque suscribir (todas) las opiniones vertidas en él.</span></div><span style="color:#000000;">.</span><br /><br /><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;">PD-2: De momento, me parece mucho más interesante (y formidable) la (necesidad de) ilusión que en tanta gente ha despertado con Obama (y que él y su equipo han sabido canalizar y catalizar) que el propio Obama y sus proyectos (de futuro). Qué penilla no saber más de Historia (Contemporánea), Comunicación, Mass media, Ciencias Políticas, Sociología, y poder analizarlo mejor.</span></div><span style="color:#000000;"><span style="color:#000000;">. </span><br /><br /></span><span style="color:#000000;"></span><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;"></span></div><p><span style="font-family:verdana;">PD-3: ¿Cúal será la primera medida de Obama?.</span></p><p><span style="color:#000000;">.</span><br /></p><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5267521834750942162" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 229px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/SRn_Mz7xm9I/AAAAAAAAAZc/-1c0qsTnBn0/s320/2032587.bmp" border="0" /> </p><br /><br /><p align="center"><span style="font-family:verdana;">Lo que hicimos en Irak</span></p><p align="center"><span style="font-family:verdana;"><em>(</em></span><span style="font-family:verdana;"><em>Fotografió Jean-Marc Bouju, </em></span><span style="font-family:verdana;"><em>distribuyó The Associated Press; 31/03/2003)</em> </span></p><p><span style="font-family:verdana;"></span></p><p align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#000000;">. </span><br />PD-4: ¿Qué significa <em><span style="color:#66ff99;">crear expectativas</span></em>?... <span style="color:#ffcc33;"><span style="color:#c0c0c0;">Impresionante</span> </span>(merece la pena echarle un vistazo) la cobertura en prensa (estadounidense) de la victoria de Obama: <a href="http://newsdesigner.com/frontpages/obama.php"><span style="color:#ff6600;">aquí</span></a>, las primeras páginas de los principales diarios. (Visto en "<a href="http://guerraypaz.com/"><em>Guerra y Paz</em></a>").<br /><span style="color:#000000;">.</span> </span></p><p align="justify"><span style="font-family:verdana;">PD-5: Abajo, siguiendo el recuento de las elecciones con varios soldados estadounidenses destacados en Irak (visto en The New York Times):</span></p><p align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#000000;">.</span></p><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269410801711027586" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 225px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_llfEQyo6Qc4/SSC1NKOXlYI/AAAAAAAAAZk/NGeSlKGJFKA/s400/51790235.bmp" border="0" /><br /></p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/622648834448779650-2320834237436569212?l=siempre-crei-que.blogspot.com'/></div>c1elqvhttp://www.blogger.com/profile/15399005585761063901c1elqv@gmail.com1